براساس مطالعات و موارد گزارش شده در سراسر دنیا تعدادی از بیماران مبتلا به کرونا که علائم درگیری ریوی و سایر علائم مرتبط با بیماری را داشته اند ؛ درگیری پوستی هم داشته اند.

این درگیری ها بیشتر بدلیل واکنش ایمنی بدن در مقابل ویروس و التهاب دیواره عروق و یا واسکولیت می باشند که ضایعات عموماً تخصصی بوده و تشخیص آن بعهده همکاران متخصص پوست می باشد.

شستشوی زیاد و مکرر دست ها باعث ایجاد خشکی ، قرمزی ،ترک خوردن و پوسته پوسته شدن دستها ، بین انگشتان تا مچ و گاهی تا نیمه های ساعد می شود .

این حالت قبلاً در زنان خانه دار یا افرادی که در آشپزخانه ها کار می کردند و شستشوی زیاد و مکرر داشتند بیشتر دیده می شد اما با شیوع کووید ۱۹ و استفاده بیشتر از مواد شوینده متاسفانه شیوع آن بیشتر شده است.

این حالت همچنین در افراد مسن و افراد کم سن و سال ، افرادی که پوست خشک دارند ، وسواسی ها و مبتلایان به کم کاری تیروئید و آنهایی که از شوینده های مایع استفاده می کنند بیشتر دیده می شود.

 می توان با مدیریت شستشوی دستها در موارد ضروری و استفاده از دستکش برای انجام کارهای بیرون از منزل و نیز چرب و مرطوب نگهداشتن دستها پس از شستشو از این حالت ناخوشایند پیشگیری کرد.

پوشیدن ماسک نیز در بعضی از بیماران باعث ایجاد آکنه در نواحی دور دهان می شود که بیشتر در بیمارانی که پوست چرب و استعداد جوش صورت را دارند دیده می شود.

قرمزی ، پوسته ریزی و خارش در پوست صورت وبویژه اطراف دهان بدنبال استفاده از ماسک می تواند نشانه ای از فعال شدن اگزمای سبورئیک باشد .

این افراد استعداد ابتلا به آن را داشته اند و تحت شرایط خاصی بیماری دوباره فعال شده است اما این علائم جزئی و گذرا بوده و به هیچ وجه نمی توان بخاطر این ضایعات کوچک ماسک را کنار گذاشت چون عدم استفاده از ماسک می تواند به قیمت زندگی انسان تمام شود.

بیمارانی که قبلا به ضایعات پوستی مبتلا بوده و تحت درمان با داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی می باشند.

برخی از این داروها (و نه همه آنها) مانند پردنیزولون ، آزاتیوپرین و متوترکسیت که برای بعضی از بیماران مبتلا به پمفیگوس و لگاریس و پسوریازیس و… تجویز می شود از جمله این داروهاست.

بیماران مذکور باید با پزشک خود در تماس باشند وقطع خودسرانه دارو برای این بیماران پیشنهاد نمی شود چون باعث عود بیماری اولیه خواهد شد.

توصیه می شود نکات ایمنی و بهداشتی را بسیار جدی بگیرند و بیش از سایرین رعایت کنند و هرگونه تغییر در دارو یا دوز آنها باید به عهده پزشک معالج باشد.