به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طلوع کرمانشاه؛ شهرستان ثلاث باباجانی، سرزمینی زیبا و بکر در استان کرمانشاه است تپه ماهورها، دشت‌ها، سرزمین چشمه و رود و آبشار، جایی برای رقص دل انگیز ابر بر بام کوه‌های استوار زاگرس، سلام بر شاهو، دالاهو و بمو.

برای رسیدن به ثلاث فاصله ۱۳۶ کیلومتری کرمانشاه تا این دیار را باید پیمود و طی کردن این فاصله آنگاه که همراه با طبیعت زیبا باشد چندان دشوار نمی‌نماید، ثلاث باباجانی با مساحت ۱۹۲۰ کیلومتر مربع در شمال غربی استان کرمانشاه واقع شده که از سمت شمال و شرق به شهرستان جوانرود و از سمت جنوب به شهرستان‌های دالاهو و سرپل‌ذهاب محدود شده و از سمت غرب  با کشور عراق هم‌مرز است.

این شهرستان بیش از ۳۸ هزار و ۵۰۰ نفر جمعیت دارد که در دو شهر تازه‌آباد مرکز شهرستان و ازگله و شش دهستان، ۲۸۲ روستا ساکن هستند.

در بیان وجه تسمیه ثلاث باباجانی، گفته شده که این منطقه قلمرو سه طایفه بزرگ باباجانی، ولدبیگی و قبادی بوده است.

ثلاث باباجانی شهرستانی کوهستانی است که قسمت اعظم آن را کوه ها و زمین‌های بلند و بخش عمده آن را تپه ماهورهای معروف به زمین‌های گسسته تشکیل می‌دهند، این شهرستان دارای ویژگی‌های زمین شناختی منحصر به خود است و تاکنون کمتر باستان شناسی حتی از آن نام برده و یا به سراغ آن رفته است.

هنگامیکه از فراز بلند‌‌ی‌های سرسبز به این شهرستان می نگریم، گویی کوه‌های منطقه، قاب عکسی شده‌اند تا شهر زیبای ثلاث را در برگیرند و منظره‌ای چشم‌نواز را بر بینندگان عرضه کنند.

این شهرستان در ناهمواری‌های زاگرس واقع شده است به همین دلیل بسیاری از ویژگی‌های طبیعی این محدوده از ویژگی‌های سلسله جبال زاگرس تبعیت می‌کند.

بازارچه ثلاث از مهم‌ترین بازارچه‌های مرزی استان کرمانشاه است، وسعت این بازارچه در حدود ۴ و نیم هکتار است، محلی برای فروش تولیدات داخلی و خارجی می باشد. در کنار  عرضه و فروش لوازم برقی، بهداشتی و آرایشی، صنایع دستی شهرستان نیز مانند گلیم، قالی، گیوه، سجاده و موج طرفداران خاص خود را دارد.

از نظر ویژگی‌های قومی اکثر مردمان ثلاث کُرد هستند و زبان رایج آنها کُردی است و با گویش جافی تکلم می‌کنند. پوشش مردم این منطقه، «کِراس» یا پیراهن مردانه، شلوار محلی که به «شوال جافی» معروف است و نیز «کلاودسمال» یعنی کلاه و دستمال می باشد. شهرستان ثلاث باباجانی دارای آب و هوای سردسیر و گرمسیر است، بخش ازگله و قسمتی از دهستان خانه شور و هوایش گرمسیری و مابقی شهرستان دارای اب و هوایی سردسیر است.

بالاترین دمای ثبت شده در این شهرستان، ۴۸ درجه سانتیگراد و کمترین آن منهای ۱۰ درجه سانتیگراد است. میزان بارندگی سالانه در این شهرستان به طور متوسط ۵۰۰ میلیمتر می‌باشد. وجود ۴۰۰ دهنه چشمه و ۵ رودخانه مهم سبب شده تا اراضی حاصلخیز و پوشش گیاهی زیادی را شاهد باشیم.

گونه های مختلف پسته وحشی، بادام کوهی، آلبالوی وحشی، گلابی وحشی، بلوط، زالزالک، انار و گردو در این منطقه یافت می شود.

پسته وحشی که مصرف دارویی دارد در نواحی غربی این شهرستان می روید. این شهرستان به دلیل  برخورداری از تنوع انواع رویشگاه‌های مرتعی و جنگلی، مکان مناسبی برای پرورش دام است و منبع درآمدی  برای مردمان پرتلاش این مناطق، محسوب می شود.

صدای پای گله، زنگوله روزها در دل کوه و میان دشتها، با هوره چوپان شنیدنی است.

منابع درآمد اهالی منطقه عمدتاً بر پایه کشاورزی، دامداری، باغداری و سقزچینی قرار دارد.

مهم‌ترین محصولات زراعی این شهرستان، گندم، جو، ذرت، نخود و صیفی جات می باشد. از محصولات دامی نیز می توان به گوشت قرمز، لبنیات، روغن حیوانی و پشم اشاره کرد.

این شهرستان با برخورداری از منابع غنی آب، پوشش گیاهی متنوع و چمنزارهای سرسبز توجه هر گردشگری را به خود جلب می‌کند، ارتفاعات مخمل‌گون دالاهو، مناظر زیبای طبیعی و آب و هوای دلپذیر خصوصاً در موسم بهار، فضایی دلنشین را به منطقه ثلاث بخشیده است. این شهرستان دارای رودخانه‌های فصلی و دائمی زیادی است که مهمترین آنها لیله، آب سفید برگ، آب هواسان، رود دشت حُر و رود زِمکان می باشد.

رود زمکان از ارتفاعات سرسبز دالاهو سرچشمه گرفته و بعد از طی طریق از دل کوهها، این رود نیز مانند اکثر رودهای منطقه، از طریق رودخانه سیروان وارد خاک عراق می شود در جوار رودخانه زمکان اکثر روستاهای منطقه استقرار یافتند و این امر بی ارتباط با پوشش جنگلی و آب این مایه حیات نمی باشد.

منطقه غرب ثلاث باباجانی از ارتفاع کمتری برخوردار بوده و دشتها و جنگلهای حاصلخیزی را داراست که محل رویش گیاهان خاص این منطقه و مکانی مناسب برای چرای حیوانات اهلی است. بارش نزولات آسمانی در این ناحیه سبب گردیده، تا نعمت سرسبزی و آبادانی هیچگاه از این منطقه رخت بر نبندد و همواره ساکنان این بخش از زاگرس نظاره گر زیبایی های آن باشند، آبشار، این جلوه زیبای طبیعت، نبرد آب و سنگ، صخره و کوه، گویی که آب تحمل ایستادن ندارد و از بام صخره‌های بلند سرازیر شده و از میان دره‌های ژرف راه خود را پیدا می کند.

به راستی که ضیافت آب و سبزه و درخت در منطقه غرب ثلاث باباجانی تماشایی است، جاییکه باید در مقابل شکوه زیبایی‌اش، برای خالق آن سر تعظیم و ستایش فرود آورد.

ثلاث مسکن عقاب طلایی نیز هست، گونه ای کمیاب از عقاب که تنها در چند نقطه استثنایی ایران وجود دارد، دیداری کوتاه اما به یادماندنی از یکی از باشکوه ترین مخلوقات خداوند.

لحظه‌ای چند بر این لوح کبود.. نقطه‌ای بود و دگر هیچ نبود..

در ۳۰ کیلومتری شهرستان تازه آباد، چشمه‌ای وجود دارد به نام آب شفابخش ریزه، آب این چشمه در درمان بیماری‌های کلیوی بسیار مفید واقع شده و روزانه  به ویژه مقصد بسیاری از اقصا نقاط شهرستان، استان و حتی استانهای همجوار است.

در دامان طبیعت بکر و زیبای منطقه، به همراه خانواده، نشستن و از آب شفابخش ریزه نوشیدن، لحظات دلپذیری را برای مسافران به همراه می‌آورد. لحظات شیرینی که هیچگاه از خاطر آنها نمی‌رود و در ذهنشان ماندگار خواهد ماند.

ثلاث دارای ۷۵ کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق است، این شهرستان در اسفندماه ۱۳۶۶ پذیرای خیل آوارگان عراقی بود که پس از بمباران شیمیایی حلبچه توسط رژیم بعثی عراق، از راه مرز شیخ صالح وارد کشور شدند، در طول اقامت این آوارگان، اهالی مهربان و مهمان‌نواز ثلاث به کمک آنها شتافتند و برایشان مسکن و مأوایی تدارک دیدند که تا مدت‌ها میزبان این مردمان رنج دیده‌ شدند.

می‌گویند آفتاب در زاگرس، هرگز غروب نمی‌کند ولی سرانجام خورشید به رسم همیشگی‌اش در پایان روز ناپدید می شود و پهنه دشت و ستیغ کوهستان را به تاریکی شب می‌سپارد.

به راستی قاب عکس زیبای شهر در شب هنگام نیز بسیار دیدنی است. گویی کوهستان و حصار پُرمهرش بر گرداگرد شهر، شب نشینی‌های مردمان سخت‌کوش این دیار را به نظاره نشسته است.