حدود ۵۰ درصد از صادرات ایران به عراق از طریق مرزهای کرمانشاه صورت می گیرد.
شاید وقتی که از مزیت ها و ظرفیت های اقتصادی مرز صحبت می شود یک نکته مدنظر قرار نگیرد و آن آسیبی است که به زیرساخت ها و جاده های کرمانشاه وارد می شود.
تردد هزاران کامیون و تریلر در روزدر محورهای استان به منظور مراودات تجاری با عراق صدمه زیادی به راه هاوارد می کند که هزینه تعمیر و نگهداری آن بسیار زیاد است.
سالانه چندین میلیاردتومان باید صرف آسفالت و ترمیم راه های استان شود و این در حالی است که سهم کمی از عواید و سود تجارت با عراق به دست کرمانشاه می رسد.
حجم زیادی از میزان صادرات به عراق به کالاهایی اختصاص دارد که اصلا تولید کرمانشاه نیست.
کالاهایی که در بسیاری از مواقع وزن زیادی هم دارند و آسیب جدی به راه ها واردمی کنند.
به علاوه مقدار زیادی هم ترانزیت خصوصا در بخش سوخت از عراق و از طریق راه های کرمانشاه صورت می گیرد که آنهم سود چندانی برای کرمانشاه ندارد و حتی گاهی رانندگان عراقی پسماندهای سوختی خود را در حاشیه راه های ما تخلیه می کنند.
انتظار می رود در شرایطی که بخش زیادی از عواید تجارت با عراق به سود کشور است، مسئولین کشور نیز در قبل آن اعتباراتی برای توسعه و بهبود راه های کرمانشاه اختصاص دهند یا حداقل بخشی از این عواید را خرج استان کرمانشاه کنند.