بعضی مناطق سالها با محرومیت زندگی میکنند و آنقدر به کمبودها عادت میکنند که هر پروژه عمرانی برایشان به یک اتفاق بزرگ تبدیل میشود. سرفیروزآباد یکی از همین مناطق است؛ منطقهای با دهها روستا، ظرفیتهای فراوان انسانی و طبیعی و البته انبوهی از مطالبات انباشته شده که سالها منتظر توجه بیشتر بوده است.
این روزها با بهرهبرداری از پروژه آبرسانی مجتمع امام علی(ع) بار دیگر نام سرفیروزآباد بر سر زبانها افتاده است. پروژهای که ۱۹ روستا را تحت پوشش قرار داده و توانسته بخشی از دغدغه دیرینه مردم منطقه را برطرف کند. اما آنچه بیش از افتتاح یک پروژه اهمیت دارد، روندی است که منجر به تحقق آن شده است؛ روندی که نشان میدهد توسعه مناطق محروم بدون پیگیری مستمر و حضور مؤثر نمایندگان مردم در سطوح تصمیمگیری امکانپذیر نیست.
در سالهای گذشته، محمد رشیدی نماینده مردم کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی، بخش قابل توجهی از پیگیریهای خود را بر توسعه زیرساختهای مناطق کمتر برخوردار به ویژه سرفیروزآباد متمرکز کرده است. از طرحهای جهاد آبرسانی گرفته تا توسعه راههای ارتباطی، گازرسانی، آسفالت معابر و پیگیری ارتقای جایگاه اداری منطقه، همگی در زمره موضوعاتی قرار داشته که بارها توسط وی در سطح ملی دنبال شده است.
واقعیت این است که پروژههای بزرگ عمرانی در مناطق محروم یکشبه شکل نمیگیرند. برای رساندن آب پایدار به روستاهایی که در نقاط دورافتاده قرار دارند، باید دهها جلسه کارشناسی برگزار شود، اعتبارات ملی جذب شود، دستگاههای مختلف پای کار بیایند و موانع اجرایی یکی پس از دیگری برطرف شوند. آنچه امروز در قالب بهرهبرداری از مجتمع آبرسانی امام علی(ع) دیده میشود، نتیجه همین فرآیند طولانی است.
محمد رشیدی در سالهای اخیر تلاش کرده موضوع محرومیت روستاهای سرفیروزآباد را از یک مطالبه محلی به یک مسئله ملی تبدیل کند. همراهی با طرح جهاد آبرسانی، رایزنی برای تأمین اعتبارات مورد نیاز و استفاده از ظرفیت قرارگاه امام حسن مجتبی(ع)، سپاه و شرکت آب و فاضلاب از جمله اقداماتی بوده که زمینه اجرای پروژههای گسترده آبرسانی در این منطقه را فراهم کرده است.
اما موضوع تنها به آب ختم نمیشود. توسعه زمانی معنا پیدا میکند که همه زیرساختها همزمان رشد کنند. مردم سرفیروزآباد سالها از ضعف راههای ارتباطی گلایه داشتند. مسیرهای مواصلاتی نامناسب نه تنها رفتوآمد مردم را دشوار میکرد، بلکه مانعی برای سرمایهگذاری و رونق اقتصادی منطقه نیز محسوب میشد. در چنین شرایطی قرار گرفتن محور کرمانشاه ـ هلشی ـ کوزران و سراب نیلوفر در ردیف بودجه ملی را باید یکی از مهمترین دستاوردهای سالهای اخیر دانست؛ موضوعی که با پیگیریهای مستمر نماینده مردم کرمانشاه در مجلس به نتیجه رسید.
محمد رشیدی بارها تأکید کرده که توسعه سرفیروزآباد نباید به چند پروژه محدود شود. نگاه او به این منطقه مبتنی بر توسعه همهجانبه است؛ نگاهی که در آن آب، راه، گاز، اشتغال، خدمات عمومی و حتی ارتقای تقسیمات کشوری در کنار یکدیگر قرار میگیرند. از همین رو مطالبه تبدیل سرفیروزآباد به شهرستان نیز طی سالهای گذشته به طور جدی از سوی وی دنبال شده است؛ مطالبهای که در صورت تحقق میتواند مسیر جذب اعتبارات بیشتر و افزایش خدمات دولتی را هموار کند.
شاید مهمترین ویژگی این رویکرد آن باشد که توسعه را تنها در آمار و ارقام خلاصه نمیکند. وقتی آب به روستا میرسد، کیفیت زندگی تغییر میکند. وقتی جاده مناسب ایجاد میشود، دسترسی به خدمات درمانی، آموزشی و اقتصادی افزایش مییابد. وقتی زیرساختها تقویت میشوند، امید به ماندگاری جمعیت در روستاها بیشتر میشود. این همان حلقهای است که میتواند از مهاجرت بیرویه جلوگیری کرده و زمینه رونق اقتصادی مناطق محروم را فراهم کند.
امروز سرفیروزآباد هنوز با نقطه مطلوب فاصله دارد و مردم منطقه مطالبات متعددی دارند؛ اما نمیتوان انکار کرد که روند توسعه این بخش در سالهای اخیر شتاب بیشتری گرفته است. افتتاح پروژه آبرسانی ۱۹ روستا، اجرای پروژه بزرگ امام علی(۲)، پیگیری توسعه راههای ارتباطی، گازرسانی و تلاش برای ارتقای جایگاه اداری منطقه همگی نشانههایی از این مسیر هستند.
در نهایت باید گفت توسعه مناطق محروم بیش از هر چیز نیازمند استمرار است. پروژهها زمانی اثرگذار خواهند بود که پیگیری آنها متوقف نشود. تجربه سرفیروزآباد نشان میدهد هر جا مطالبه مردمی با پیگیری مستمر مسئولان همراه شده، نتیجه نیز حاصل شده است. در این میان نقش محمد رشیدی، نماینده مردم کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی، در تبدیل بسیاری از مطالبات زیرساختی منطقه به پروژههای اجرایی، نقشی قابل توجه و غیرقابل چشمپوشی است؛ نقشی که آثار آن امروز در زندگی روزمره روستاییان سرفیروزآباد بیش از گذشته قابل مشاهده است.
دیدگاه