از تجهیزات فرسوده و دستگاههای ازکارافتاده تا نوبتهای چندماهه CT آنژیو؛ بیمار کرمانشاهی میان صف انتظار و هزینههای سنگین درمان گرفتار است
وقتی رسانه درباره وضعیت درمان و سلامت مردم سؤال میکند اما متولی اصلی سلامت استان پاسخ روشن و مستندی ارائه نمیدهد، پرسشها از بین نمیروند؛ اتفاقاً جدیتر میشوند.
«طلوع کرمانشاه» در ماههای اخیر درباره موضوعات مختلف حوزه سلامت، از جمله وضعیت بیماران و مشکلات درمانی استان، پیگیر دریافت پاسخ از دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بوده است؛ اما در مواردی پاسخ روشن و قابل استنادی دریافت نشده است. این شیوه پاسخگویی، نه فقط رسانه، بلکه افکار عمومی را در برابر یک سؤال اساسی قرار میدهد: اگر وضعیت خدمات درمانی مطلوب است، چرا پاسخ شفاف به پرسشهای مشخص درباره تجهیزات، زمان انتظار و هزینههای درمان ارائه نمیشود؟
موضوع این گزارش، متوجه پزشک، پرستار، تکنسین اورژانس یا راننده آمبولانس نیست؛ اتفاقاً بخش بزرگی از کادر درمان در خط مقدم همین مشکلات قرار دارند و گاه باید نارضایتی بیماری را تحمل کنند که از کیفیت خدمات، خرابی دستگاه یا هزینه درمان عصبانی است؛ در حالی که تصمیمگیرنده فرسودگی تجهیزات یا سیاست تأمین اعتبار نیست.
بیمار؛ گرفتار میان دستگاه خراب و جیب خالی
روایتهایی که به «طلوع کرمانشاه» رسیده، تصویری نگرانکننده از بخشی از روند دریافت خدمات تشخیصی در مراکز درمانی استان ارائه میکند؛ از تجهیزات فرسوده در برخی اورژانسها گرفته تا دستگاههایی که بنا بر گزارش بیماران و برخی عوامل درمانی، در مقاطعی از مدار خدمت خارج بودهاند.
یکی از نمونههای مطرحشده، وضعیت دستگاههای تشخیصی در بیمارستان امام خمینی(ره) کرمانشاه است؛ مرکزی که طبق اطلاعات منتشرشده، دارای بخش اورژانس و خدمات CT اسکن است.
اما پرسش امروز این است: آیا این تجهیزات در تمام ساعات مورد نیاز بیماران در مدار خدمت هستند؟ اگر دستگاهی خراب میشود، زمان تعمیر آن چقدر است و در این فاصله بیمار اورژانسی به کجا منتقل میشود؟
این پرسش زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که پای بیمارانی در میان باشد که احتمال سکته مغزی یا سایر شرایط اورژانسی برای آنها مطرح است و تشخیص سریع میتواند در سرنوشت درمان مؤثر باشد. در سالهای گذشته نیز دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بر اهمیت تشخیص و انتقال سریع بیماران سکته مغزی تأکید کرده است.
انتقال بیمار برای یک CT؛ وقتی زمان، خودش درمان است
بر اساس روایتهایی که از بیماران و همراهان آنها به «طلوع» رسیده، در مواردی که امکان انجام تصویربرداری در مرکز پذیرنده وجود نداشته، بیمار برای انجام CT به مرکز دیگری منتقل شده است.
اگر این روایت درباره یک بیمار اورژانسی درست باشد، سؤال مهم فقط هزینه انتقال نیست؛ زمان از دسترفته در مسیر، معطلی در مرکز مقصد و وضعیت وسیله انتقال بیمار نیز بخشی از زنجیره درمان است.
باید دانشگاه علوم پزشکی بهصورت شفاف اعلام کند:
-
چند دستگاه CT اسکن دولتی در کرمانشاه فعال است؟
-
هر دستگاه در ماههای اخیر چه میزان خرابی و توقف خدمت داشته است؟
-
متوسط زمان تعمیر تجهیزات چقدر بوده است؟
-
در صورت خرابی CT یک بیمارستان، پروتکل انتقال بیماران اورژانسی چیست؟
-
چند بیمار طی ماههای اخیر به دلیل نقص تجهیزات تصویربرداری به مرکز دیگری منتقل شدهاند؟
CT آنژیو؛ چند ماه انتظار یا پرداخت هزینهای که بسیاری از مردم ندارند؟
ماجرا فقط اورژانس نیست.
یکی از گلایههای جدی بیماران، طولانی بودن زمان انتظار برای برخی خدمات تشخیصی، از جمله CT آنژیو است؛ بهگونهای که بنا بر روایت برخی بیماران، برای دریافت نوبت باید مدت طولانی منتظر ماند و در برخی موارد، بیمار ناچار میشود برای جلوگیری از تأخیر در تشخیص، به بخش خصوصی مراجعه کند.
اینجا مسئله مستقیماً اقتصادی میشود.
بیماری که توان پرداخت هزینههای بخش خصوصی را ندارد، عملاً میان دو انتخاب دشوار قرار میگیرد:
ماهها انتظار برای نوبت دولتی یا پرداخت هزینه سنگین در بخش خصوصی.
این در حالی است که دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه پیشتر از پیگیری تأمین تجهیزات پزشکی سرمایهای برای استان و حتی قرارداد و پیگیری خرید تجهیزات مرتبط با CT آنژیو خبر داده است.
بنابراین مطالبه روشن «طلوع» این است که دانشگاه، متوسط زمان انتظار و طولانیترین زمان انتظار برای CT آنژیو در مراکز دولتی استان را بهصورت رسمی اعلام کند؛ نه اینکه بیمار و رسانه مجبور باشند آمار را از روایتهای پراکنده جمعآوری کنند.
آمبولانسهایی که خودشان نیازمند نوسازیاند
بخش دیگر این زنجیره، آمبولانسهاست.
بر اساس گزارشها و مشاهدات میدانی، بخشی از ناوگان آمبولانس استان نیازمند نوسازی است و فرسودگی برخی خودروها، علاوه بر افزایش هزینه نگهداری، میتواند کیفیت انتقال بیمار را تحت تأثیر قرار دهد.
در همین زمینه، استاندار کرمانشاه در جلسه ۲۸ شهریور ۱۴۰۵ بر تأمین اعتبار برای خرید آمبولانسهای جدید تأکید کرده است.
اما مطالبه افکار عمومی از اینجا به بعد روشن است:
چند دستگاه آمبولانس جدید قرار است وارد ناوگان شود؟ چند آمبولانس فعلی فرسودهاند؟ متوسط عمر ناوگان چقدر است و نخستین آمبولانسهای جدید چه زمانی وارد چرخه خدمت خواهند شد؟
مردم پاسخ دقیق این سؤالها را میخواهند، نه صرفاً وعده نوسازی.
کادر درمان را قربانی نکنیم
در این میان یک نکته نباید گم شود.
پرستاری که در یک اورژانس شلوغ، با کمبود امکانات و بیمار ناراضی مواجه است، لزوماً عامل مشکل نیست.
پزشکی که باید برای بیمار تصمیم بگیرد اما با دستگاهی خارج از سرویس مواجه میشود، تصمیمگیرنده خرید تجهیزات نیست.
تکنسین اورژانس و راننده آمبولانس نیز مسئول سیاستگذاری کلان برای نوسازی ناوگان نیستند.
با این حال، نتیجه ضعف زیرساختها اغلب مستقیماً به آنها برمیگردد؛ بیماری که از انتظار، هزینه یا نبود امکانات عصبانی است، ممکن است اعتراض خود را متوجه همان پرستار، پزشک یا نیروی اورژانسی کند که خودش هم درگیر همان کمبودهاست.
این چرخه باید متوقف شود.
پاسخگویی باید متوجه سطح تصمیمگیری، تأمین اعتبار، خرید، نگهداری تجهیزات و مدیریت منابع باشد؛ نه نیروهای خط مقدم درمان.
وقتی رسانه سؤال میکند و پاسخی نمیرسد
اما شاید یکی از مهمترین بخشهای این پرونده، همین باشد:
چرا دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه درباره پرسشهای مشخص رسانه پاسخ شفاف نمیدهد؟
اگر دستگاهی خراب نیست، اعلام شود.
اگر آمبولانسها فرسوده نیستند، آمار رسمی ارائه شود.
اگر نوبت CT آنژیو چندماهه نیست، زمان واقعی نوبتدهی اعلام شود.
اگر بیمار اورژانسی به دلیل خرابی دستگاه جابهجا نمیشود، آمار و روند انتقال بیماران منتشر شود.
و اگر کمبود تجهیزات واقعیت دارد، مردم حق دارند بدانند برنامه دانشگاه برای رفع آن چیست و چه زمانی اجرا خواهد شد.
سکوت، پاسخ به مطالبه عمومی نیست.
دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بهعنوان متولی اصلی سلامت استان، بیش از هر دستگاه دیگری باید در برابر پرسشهای مربوط به جان، سلامت و هزینه درمان مردم پاسخگو باشد.
سؤالهای «طلوع» از دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
«طلوع کرمانشاه» برای تکمیل این گزارش، پاسخ رسمی دانشگاه علوم پزشکی را درباره این موارد مطالبه میکند:
۱. وضعیت فعلی دستگاه CT بیمارستان امام خمینی(ره) چیست و آیا دستگاه در مدار کامل خدمت قرار دارد؟
۲. طی شش ماه گذشته چند مورد خرابی و توقف دستگاههای CT در مراکز دولتی استان ثبت شده است؟
۳. در صورت خرابی CT در یک مرکز، بیماران اورژانسی به کدام مراکز منتقل میشوند و متوسط زمان انتقال و انتظار آنها چقدر است؟
۴. متوسط و حداکثر زمان انتظار برای CT آنژیو در مراکز دولتی کرمانشاه چقدر است؟
۵. چند دستگاه CT آنژیو در مراکز دولتی استان فعال است؟
۶. چند دستگاه آمبولانس فعال در استان وجود دارد و متوسط عمر ناوگان چقدر است؟
۷. چند آمبولانس نیازمند نوسازی یا خروج از چرخه خدمت هستند؟
۸. بر اساس دستور استاندار در ۲۸ شهریور، اعتبار مورد نیاز چه میزان است و زمان ورود آمبولانسهای جدید به ناوگان چه تاریخی خواهد بود؟
۹. برنامه دانشگاه برای جلوگیری از انتقال هزینه خرابی تجهیزات دولتی به جیب بیماران چیست؟
این گزارش، پیش از هر چیز، روایت مطالبهگری مردم و رسانه است؛ و پاسخ دانشگاه علوم پزشکی میتواند بخش مهم بعدی این پرونده باشد.
اما یک چیز را نمیتوان نادیده گرفت:
وقتی پای جان انسان در میان است، دستگاه خراب، آمبولانس فرسوده، صف چندماهه و هزینه کمرشکن، هر کدام فقط یک «مشکل اداری» نیستند.
درمان شوخیبردار نیست.
اختصاصی طلوع کرمانشاه/پریا امیری پریان
دیدگاه