یکی از مهمترین مشکلات کلانشهر کرمانشاه، نبود تناسب میان تعداد خودروها و ظرفیت پارک خودرو در معابر و محدودههای شهری است؛ مشکلی که سالهاست شورای ترافیک استان و دستگاههای متولی نتوانستهاند برای آن راهکاری مؤثر و پایدار پیدا کنند.
حالا اما «گل بود به سبزه نیز آراسته شد»!
ناتوانی در تأمین و مدیریت فضای پارک خودرو کم بود، حالا برخی صاحبان کسبوکارها نیز با اشغال فضای عمومی مقابل واحد صنفی خود، بر این معضل دامن میزنند.
حتماً شما هم بارها دیدهاید که برخی کسبه با قرار دادن صندلی، لاستیک، مخروطهای پلاستیکی، پرچمهای ساحلی و انواع موانع، عملاً فضای مقابل مغازه خود را برای پارک خودرو مسدود میکنند؛ گویی بخشی از معبر عمومی، ملک شخصی آنهاست!
این رفتار که متأسفانه در برخی نقاط شهر به یک رویه عادی تبدیل شده، فقط یک تخلف ساده نیست؛ بلکه میتواند زمینهساز درگیری میان شهروندان شود.
کافی است شهروندی بخواهد خودروی خود را در همان فضای عمومی پارک کند. گاهی نتیجه چیزی جز مشاجره، توهین و حتی درگیری و کتککاری نیست.
اما پرسش اصلی اینجاست:
چه دستگاهی مسئول برخورد با این ناهنجاری و رفع موانع غیرمجاز از معابر شهری است؟
بدون تردید، شهرداری و واحدهای مسئول در حوزه اجراییات، در چارچوب وظایف قانونی خود باید نسبت به رفع این موانع و جلوگیری از تصرف غیرمجاز فضای عمومی اقدام کنند.
پس چرا این وضعیت در بخشهایی از شهر همچنان ادامه دارد؟
آیا مسئولان شهرداری و واحد اجراییات، گسترش این معضل در خیابانهای مختلف کرمانشاه را نمیبینند؟
آیا مدیران و مسئولان مربوطه از همین خیابانها عبور نمیکنند؟
آیا در ارزیابی عملکرد واحد اجراییات، استمرار این وضعیت مورد توجه قرار نمیگیرد؟
اگر وظیفه قانونی برای برخورد وجود دارد اما برخورد مؤثر و مستمر صورت نمیگیرد، آیا این وضعیت دستکم شائبه ترک فعل را ایجاد نمیکند؟
مسئله فقط چند صندلی، لاستیک یا مخروط پلاستیکی نیست.
مسئله، تضییع حق عمومی شهروندان و تبدیل معابر عمومی به فضای اختصاصی برخی افراد است؛ مسئلهای که در صورت بیتوجهی، روزبهروز گستردهتر میشود و مردم را در مقابل یکدیگر قرار میدهد.
شاید بد نباشد مسئولان محترم شهرداری و اجراییات، سفر کوتاهی به برخی استانها و شهرهای همجوار داشته باشند و ببینند دستگاههای مسئول در آن شهرها چگونه با این پدیده برخورد میکنند.
معبر عمومی، ملک شخصی هیچکس نیست.
مردم از شهرداری انتظار دارند به جای برخوردهای مقطعی، یکبار برای همیشه تکلیف این معضل را روشن کند؛ چراکه اگر قرار باشد هر کس با گذاشتن چند وسیله، بخشی از خیابان را برای خود رزرو کند، دیگر از نظم شهری و عدالت در استفاده از فضای عمومی چیزی باقی نمیماند.
مهدی رشیدیان
دیدگاه